Zasięg wynosił 1400 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 135 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą („Gustave Zédé”) i 1550 Mm przy prędkości 16 węzłów (3120 Mm przy 10 węzłach) w położeniu nawodnym oraz 90 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą („Néréïde”). Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.
Okręty wyposażone były w osiem wyrzutni torped kalibru 450 mm (dwie wewnętrzne na dziobie, cztery zewnętrzne na pokładzie i dwie zewnętrzne na rufie), z łącznym zapasem 10 torped oraz dwa pokładowe działa: kal. 75 mm i kal. 47 mm. Załoga jednego okrętu składała się z 47 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby Okręty typu Gustave Zédé zostały wcielone do służby w Marine nationale w latach 1914–1916. Otrzymały numery ewidencyjne Q92 i Q93.
„Gustave Zédé” podczas I wojny światowej operował na Adriatyku, zaś „Néréïde” na Atlantyku. 24 sierpnia 1916 roku podczas jednego z patroli na „Gustave Zédé” nastąpiła eksplozja baterii akumulatorów, w wyniku której okręt zatonął ze stratą czterech spośród 40 członków załogi. Później jednostka została podniesiona i po remoncie powróciła do służby.