I-207 (ros. И-207) – prototypowy, radziecki, dwupłatowy samolot myśliwski.
Historia W 1936 roku dwóch inżynierów z Zakładów Lotniczych Numer 21 w Gorki, z inicjatywy Jakowa Ałksnisa, dowódcy Sił Powietrznych, rozpoczęło prace nad nowym samolotem myśliwskim. Aleksiej Andriejewicz Borowkow (Алексей Андреевич Боровков) i Ilia Florentynowicz Florow (Ильи Флорентьевича Флоров) zaprojektowali bezrozpórkowy dwupłatowiec z mocno przesuniętą do tyłu odkrytą kabiną pilota. Całkowicie metalowe skrzydła wykonano w formie sztywnego kesonu z wewnętrznym poszyciem z falistej blachy. Technologia ta była już wykorzystywana na świecie, jednak w Związku Radzieckim zastosowano ją po raz pierwszy. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku produkowanego seryjnie w zakładach myśliwca I-16, przednia część kadłuba miała konstrukcję metalową z blaszanym poszyciem, tylna drewnianą skorupową pokrytą sklejką wykonaną z brzozy. Podwozie samolotu było stałe, jednak aby zminimalizować opór aerodynamiczny, koła podwozia głównego oraz płozę ogonową i golenie podwozia osłonięto owiewkami. Na początku 1937 roku pierwszy prototyp samolotu oznaczony jako Nr 7211 był już gotowy. Do napędu maszyny wykorzystano silnik gwiazdowy M-85. 6 maja tego samego roku samolot po raz pierwszy wzbił się w powietrze. Za sterami siedział pilot Ł.M. Maksimow.