Oglądacz miał obowiązek osobiście obejrzeć całe ciało, w sposób przyzwoity odsłaniając je na tyle, by móc stwierdzić obecność ewentualnych obrażeń, śladów krwi, wymiocin lub innych znamion mogących wskazywać na nienaturalną przyczynę zgonu, a także zwrócić uwagę na otoczenie, w którym znajdowały się zwłoki.
Na podstawie oględzin oraz informacji uzyskanych od lekarza prowadzącego, rodziny zmarłego lub świadków zdarzenia oglądacz wypełniał odpowiednie części karty zgonu, wpisując m.in. zasadniczą i bezpośrednią przyczynę śmierci. Dokument ten pełnił jednocześnie funkcję pozwolenia na pochowanie ciała oraz źródła danych dla statystyki publicznej.
Instrukcje nakazywały oglądaczom zwłok powiadomienie organów ścigania lub władzy administracyjnej w razie powzięcia podejrzenia, że zgon mógł być skutkiem przestępstwa, a także zgłaszanie przypadków chorób zakaźnych właściwym służbom sanitarnym.
Pozycja społeczna