Kazimierz Antoni Hołoga (ur. 18 stycznia 1913 w Poznaniu, zm. 12 września 1958 w Nowym Tomyślu) – polski lekarz chirurg, sługa Boży.
Życiorys Urodził się w rodzinie kupca Wincentego i Marii z Białkowskich. Miał 2 siostry (Maria i Halina (s. Bonawentura)) i 3 braci (Józef, Marian i Stanisław). Z przyczyn ekonomicznych rodzina przeprowadzała się – naukę rozpoczął w Lesznie, dokąd dojeżdżał z Karchowa. 13 listopada 1931 został przyjęty do Sodalicji Mariańskiej pw. NMP Niepokalanie Poczętej i św. Stanisława Kostki w Gnieźnie. W 1932 zdał egzamin maturalny w Państwowym Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, odbył roczną służbę wojskową. W 1934 ukończył szkołę podchorążych w stopniu oficera rezerwy. W 1935 rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego.
Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 służył w kolumnach sanitarnych. W czasie okupacji przebywał m.in. w Poznaniu, później w Warszawie, gdzie pracował fizycznie w browarze. W 1941 zatrzymany w ulicznej łapance, trafił na Pawiak. Cudem udało mu się wydostać z niego, krótko przed wywiezieniem transportem do Auschwitz-Birkenau. Przeniósł się do Krakowa, gdzie od 1 grudnia 1941 do 31 maja 1942 pracował w laboratorium prof. Odo Bujwida przy Zakładach Produkcji Surowic i Szczepionek.