Działo mogło wystrzelić pojedynczy pocisk co 6 minut. Po oddaniu strzału działo było obracane, a lufa obniżana tak, by być w linii z oknem ładowania w kazamacie amunicyjnej, odsuwając pokrywę okna. Następnie działo płukano wodą dla schłodzenia, oczyszczenia z pozostałości prochu i żarzących się resztek poprzedniego ładunku. Dalej mechanicznie ładowano od przodu i ubijano zapakowany w jedwab ładunek, zawierający materiał miotający (czarny proch), a następnie tą samą drogą wkładano pocisk. Załadowane działo było, za pomocą mechanizmu hydraulicznego, podnoszone i przesuwane na pozycję, po czym następował wystrzał, odpalany elektrycznie. Po wystrzale działo operację powtarzano, ale działo ustawiano naprzeciw drugiej kazamaty amunicyjnej, podczas gdy pierwsza była w tym czasie zaopatrywana, z magazynu ulokowanego poniżej, w elementy kolejnego ładunku.
Dwie oddzielne komory ładowania, każda zaopatrywana z osobnego magazynu, także posiadanie zapasowej pompy hydraulicznej, obsługiwanej przez 40 ludzi, co zapewniało utrzymanie ciśnienia hydraulicznego, potrzebnego do obsługi działa – wszystko to zapewniało pracę baterii, nawet poważnie uszkodzonej.