Początkowo wewnętrzne powierzchnie stanowiska działa były wyłożone kamieniem. Później okazało się to jej słabym punktem, i zastąpiono kamień powierzchnią wykonaną z ziemi, która lepiej pochłaniała energię pocisków wroga. Wykładzina kamienna została w komorach ładowania działa.
100-tonowe działo przybyło z Woolwich na Maltę 10 września 1882 roku. Przebywało ono w stoczni przez szereg miesięcy, zanim przetransportowano je do Rinella Bay. Stamtąd setka mężczyzn z Royal Artillery transportowała je ręcznie na miejsce przeznaczenia, co zajęło im kolejne trzy miesiące. Wreszcie w styczniu 1884 roku działo było gotowe do użycia.
Ponieważ pojedynczy nabój kosztował tyle samo, ile dzienny żołd 2600 żołnierzy, w praktyce użycie działa było ograniczone do jednego wystrzału na trzy miesiące. Działo wystrzeliło ostatni raz 5 maja 1905 roku, i zostało wyłączone ze służby w roku 1906. Było w aktywnej służbie jedynie przez 20 lat i nigdy nie zostało użyte w prawdziwej bitwie.