Widzi on w niej pierwotną traumę człowieka, która powstaje poprzez frustrację wywołaną niezaspokojeniem dziecięcych potrzeb takich jak: kontakt cielesny, pożywienie, miłość, przynależenie, emocjonalne przywiązanie czy emocjonalne wsparcie. Dziecko wskutek egzystencjalnej zależności od swoich głównych opiekunów, czyli w pierwszej kolejności od swojej matki, doświadcza uczuć strachu przed śmiercią i zwątpienia, następnie wykazuje tendencję do poświęcania się i ekstremalnego wycofania się z życia. Według Rupperta te niepewne więzi i formy przywiązania, podążając za Johnem Bowlby i Mary Ainsworth (teoria przywiązania), są powiązane przede wszystkim z traumą symbiotyczną. Traumy symbiotyczne powstają i wynikają z kontaktu dziecka ze ztraumatyzowanymi rodzicami. Następstwa traumy przywiązania (więzi) są wielorakie. Obejmują one problemy z tożsamością, niestabilnością emocjonalną, nadużywaniem używek oraz uzależnieniami, strachem przed opuszczeniem i przede wszystkim problemy w związkach.