Trauma systemu przywiązania (więzi) Trauma systemu przywiązania (więzi) powstaje, gdy wskutek ciężkich i szokujących przeżyć w systemie związków przywiązania, cały system zostaje ztraumatyzowany. Ma to miejsce na przykład w przypadku morderstwa lub przemocy, gwałtu lub kazirodztwa w rodzinie. Przyczyną i podstawą do powstania traumy systemu przywiązania jest z reguły połączenia się w parę dwóch ztraumatyzowanych w swoim systemie przywiązania osób. Głównym objawem systemu traumy przywiązania jest rozszczepienie oprawca – ofiara u będących w tym systemie osób. Z czasem osoby te stają się zarówno ofiarami, jak i oprawcami. Trauma systemu przywiązania może się objawiać w formie psychozy czy schizofrenii.
Ten strukturalny model różnych rodzajów traumy Franz Ruppert uzupełnił obecnie wyrażeniem biografii traumy. Punktem wyjścia jest to, że dziecko, które było przez rodziców niechciane, cierpi na traumę tożsamości i aby móc przeżyć rozszczepia własne ja oraz własną wolę i dopasowuje się do oczekiwań swoich rodziców. To z kolei prowadzi do kolejnej traumy, traumy miłości. Rozszczepione w sobie dziecko zabiega o miłość rodziców, którzy ponieważ sami są ztraumatyzowani, również nie są sobą (tzn. nie mają zdrowego ja).