Wytwarza perytecja w których powstają askospory.
Ochrona Najważniejszą rolę odgrywa zapobieganie chorobie. Nie należy zakładać sadów, winnic i szkółek na terenach podmokłych, sprzyjających rozwojowi choroby. W szkółkach porażone przez Rosellinia necatrix młode drzewka należy usuwać wraz z całą bryłą korzeniową. Na pozostałym po wykarczowaniu tych drzewek miejscach nie należy przez 3–4 lata sadzić innych drzew.
Próbowano zwalczać chemicznie chorobę za pomocą chloropikryny. Odnotowano częściowy sukces. Grzybnia Rosellinia necatrix jest wrażliwa na fungicydy benzymidazolowe i tiofanat, jednakże niska rozpuszczalność tych substancji w wodzie powoduje ograniczone zdolności ich przenikania w głąb gleby, a tym samym małą skuteczność. W Japonii odnotowano sukces w zwalczaniu tej choroby na korzeniach winorośli przez zraszanie gleby fluazynamem.
R. necatrix jest wrażliwy na wiele gatunków antagonistycznych bakterii, nicieni i niektórych grzybów, np. Trichoderma i podstawczaki. Ta wrażliwość może tłumaczyć brak tego patogenu w naturalnych lasach, może też być wykorzystana do jego zwalczania na