W styczniu 1940 r. wraz z rodziną została zmuszona do przeniesienia się do getta. Jej nowe mieszkanie przy ulicy Jakuba 19 stanowiło ważne miejsce spotkań literatów żydowskich, w tym także młodych twórczyń, m.in. Racheli Wolińskiej i Chavy Rosenfarb. 18 sierpnia 1944 r. została deportowana do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz i tam zamordowana. Wraz z mężem, córką i kilkumiesięczną wnuczką zginęła w komorze gazowej.
Twórczość Nakłonić Ulinower do pisania miało spotkanie Szolema Alejchema w czasie jego pobytu w Łodzi.
W młodości pisała krótkie teksty po polsku, niemiecku i rosyjsku. Prawdopodobnie wydawano je w lokalnej gazecie.
Po 1915 roku tworzyła wiersze w jidysz, wtedy jej teksty zaczęły pojawiać się w Łódzkich czasopismach oraz gazetach codziennych m.in. w „Łodzier Togblat” i „Łodzier folksblat”. Prawdopodobnie pierwsze jej publikacje pojawiły się w czasopiśmie „Di jetstike cajt: zamlung fun milchome-literatur”. Dzięki pomocy Dawida Frischmanna zaczęła pisać również dla warszawskich czasopism jidyszowych.