mały|Grób Tadeusza Tomajera na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Tadeusz Julian Tomajer (ur. 12 lutego 1895 w Kołomyi, zm. 10 marca 1980 w Warszawie) – podpułkownik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, sędzia.
Życiorys Urodził się 12 lutego 1895 w Kołomyi jako syn Piotra (w 1895 asystent rewidenta rachunkowego w C. K Dyrekcji Okręgu Skarbowego w Kołomyi) i Marii Antoniny z Cieślaków.
Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich w szeregach II Brygady. Był więziony w obozach niemieckich jako jeniec wojenny. W 1920 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie z tytułem magistra. W II Rzeczypospolitej pracował w sądownictwie. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W 1934 był oficerem rezerwowym 48 pułku piechoty Strzelców Kresowych i pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja II. Od 1927 do 1929 był sędzią Sądu Powiatowego w Ottyni, od 27 marca 1929 do 1939 sędzią Sądu Powiatowego w Kołomyi. Będąc aplikantem sądowym został członkiem gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, jako radca w październiku 1933 został powołany do wydziału gniazda i pełnił od tego czasu funkcję sekretarza.