Był członkiem kołomyjskiego koła Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP.
Podczas II wojny światowej od 1941 do marca 1944 był sędzią Sądu Grodzkiego w Kołomyi. Podczas wojny został członkiem Zakonu Odrodzenia Narodowego w Kołomyi. 3 czerwca 1944 został wcielony do ludowego Wojska Polskiego. Służył jako sędzia sądu Sądu Polowego 6 Dywizji Piechoty, następnie 1 Armii Wojska Polskiego. Od września 1944 był sędzią w Najwyższego Sądu Wojskowego sprawując stanowisko sędziego Wydziału I i II. W 1946 był w stopniu majora. W 1947 awansowany do stopnia podpułkownika. Uczestniczył w procesach sądowych skazujących działaczy polskiego ruchu niepodległościowego. W listopadzie 1952 został przeniesiony do rezerwy.
Zmarł w 1980 i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1 października 1946 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia