Stanisław Leopold Kapuściński (ur. 14 listopada 1890 w Warszawie, zm. 12 maja 1952 w Łodzi) – polski dermatolog, profesor Akademii Medycznej w Łodzi, działacz niepodległościowy, pułkownik czasu wojny.

Życiorys Po wydaleniu w 1905 roku z V Gimnazjum Państwowego w Warszawie za udział w strajku szkolnym uzyskał maturę w 1909 roku w Gimnazjum Pawła Chrzanowskiego. W latach 1909–1914 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskał absolutorium, jednak wybuch I wojny światowej uniemożliwił mu uzyskanie dyplomu lekarza. W czasie studiów działał w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej „Filarecja” i w Związku Strzeleckim. W 1915 roku uzyskał dyplom lekarski na uniwersytecie w Dorpacie.

W 1915 roku został osadzony na Pawiaku za agitację przeciw mobilizacji, w tymże roku został wywieziony do Piotrogrodu, jednak został wkrótce zwolniony. W latach 1916–1918 pracował jako lekarz na Białorusi, wrócił do Warszawy w lecie 1918 roku i został asystentem w szpitalu chorób zakaźnych na Pradze. W okresie od marca 1918 do marca 1922 roku służył jako lekarz w Wojsku Polskim.