11 listopada 1942 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony na Pawiaku, skąd po 9 miesiącach wywieziono go do obozu w Oświęcimiu, gdzie przebywał do stycznia 1945 roku, czyli momentu uwolnienia obozu.
Po wojnie został dyrektorem Szpitala Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie, a od listopada 1945 roku objął katedrę dermatologii na uniwersytecie w Łodzi (później Akademii Medycznej w Łodzi). Został prezesem Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, był też członkiem ZBoWiD.
Był autorem 17 prac naukowych z zakresu chorób skórnych i wenerycznych.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości
Życie prywatne Stanisław Leopold Kapuściński był synem Anzelma, mistrza kowalskiego, i Marii z Kułakowskich. Był bratem Stefana. Ożenił się 2 sierpnia 1925 roku z Marią Pietraszewską (1898–1987), z którą miał troje dzieci: Hannę (1926–1944), która została zamordowana przez Niemców w szpitalu powstańczym w czasie powstania warszawskiego, Wandę (1928–1997), również uczestniczkę powstania, dr medycyny, anatomo-patologa i pediatrę, oraz Jana (1936–2002), dr. chemii.