Wacław Gwidon Grudniewicz (ur. 12 września 1898 w Kutnie, zm. 10 grudnia 1978 w LondynieWacław Gwidon Grudniewicz (1898-1978)) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 12 września 1898 w Kutnie w rodzinie Zygmunta i Leokadii z domu Wiśniewskiej. Miał młodszego brata Stefana Wincentego (ur. 5 kwietnia 1905 w Kutnie), kapitana 26 pal, który po kampanii wrześniowej również trafił do Oflagu VII A Murnau.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej za co otrzymał Order Virtuti Militari; został wymieniony jako odznaczony tym orderem w ramach 13 pułku artylerii polowej oraz 27 pułku artylerii lekkiej. Został awansowany do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1923, 1924 był oficerem 13 pap w Równem. Jako oficer 13 pap w 1928 służył w Departamencie Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Stamtąd został powołany na dwuletni X Kurs Normalny do Wyższej Szkoły Wojennej. 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisko oficera sztabu.