Zwiększono moc silników, pojedynczy wał zastąpiono dwoma.
Służba 11 grudnia 1915 roku, w dniu przyjęcia okrętu do służby, dowódcą jednostki został mianowany porucznik marynarki () Franz WägerFranz Wäger (1888-1916) w czasie swojej służby dowodził czterema okrętami niemieckim: SM UB-1, SM UC-7, SM UB-18 oraz SM UB-44. Zginął na służbie 4 sierpnia 1916 roku na Morzu Egejskim wraz z cała załogą.. Wcześniej z sukcesami dowodził on okrętem SM UC-7. Na stanowisku dowódcy okrętu pozostawał do 15 lutego 1916 roku.
Służba pod dowództwem Otto Steinbrincka Drugim dowódcą okrętu został mianowany Otto Steinbrinck, który został przeniesiony na nową jednostkę z okrętu SM UB-10. Pod dowództwem już doświadczonego porucznika w dniu 26 lutego 1916 roku SM UB-18 zatopił francuski trałowiec pomocniczy „Au Revoir” o pojemności BRT. Stało się to u wybrzeży Francji na pozycji (). Dwa tygodnie później, 8 marca 1916 roku, u wejścia do portu w Boulogne-sur-Mer UB-18 storpedował brytyjski parowiec „Harmatris” o pojemności BRT. Zbudowany w 1912 roku w Newcastle statek płynął z Saint John do Boulogne-sur-Mer z ładunkiem siana i owsa. W wyniku ataku śmierć poniosło czterech członków załogi. Następnego dnia w okolicach Hawru UB-18 storpedował dwie kolejne jednostki. Pierwszą był francuski statek pasażerski „Louisiane” o pojemności BRT.