Od tego okresu Werff identyfikował się z nowo poznanymi kręgami kolekcjonerów i miłośników kultury antycznej, co swoje odzwierciedlenie miało w jego późniejszych pracach o tematyce mitologiczno-erotycznej m.in. Pasterz i pasterka czy Para miłosna. Jego prace mitologiczne, podszyte erotycznymi scenami, były nazywane w żargonie kolekcjonerów naecte vroukens (nagie kobietki). W okresie późniejszym jego twórczość skoncentrowała się również na malarstwie portretowym – głównie religijnym.
Brat Adriaena, Pieter van der Werff (1661–1722), był jego głównym uczniem i pomocnikiem, który głównie kopiował jego prace. Innymi uczniami Werffa był Philip van Dijk i Bartholomeus Douven.
Przypisywane prace thumb|260px|"Złożenie Chrystusa do grobu", Muzeum Narodowe we Wrocławiu po 1703 thumb|260px|"Hołd sztukom" - Alegoria pary elektorskiej Palatynatu jako mecenasów, Muzeum Narodowe w Warszawie 1716 thumb|260px|Wenus i Kupidyn, Muzeum Czartoryskich Kraków około 1716 Najwięcej prac znajdowało się w Düsseldorfie, w siedzibie elektora Palatynatu Reńskiego Jana Wittelsbacha oraz w pałacu w Sanssouci Fryderyka Wielkiego, gdzie zgromadzono dwadzieścia jego prac. Amatorzy posągów – 26 x 21 cm Glasgow Museums Resource Centre (nr.inw.1537)Art.uk Autoportret – 1696, 38,5 x 29 cm, Ermitaż (nr.inw.ГЭ-1069)Ermitaż Chłopiec z pułapką na myszy –