mały|Grób Edwarda Rożnowskiego na cmentarzu Powązkowskim Edward Hipolit Marian Rożnowski (ur. 23 stycznia 1899 w Warszawie, zm. 9 września lub 27 września 1939 pod Tomaszówką na Białorusi) – polski lekarz, doktor medycyny, działacz społeczny i niepodległościowy, kapitan rezerwy piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka herbu Nowina i Anny z Przyłubskich herbu Poraj. Będąc uczniem gimnazjum, od 1914 roku należał do harcerstwa oraz do Organizacji Młodzieży Narodowej (co najmniej od 1916 roku był prezesem zarządu koła OMN w Warszawie). Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość”, od 15 stycznia 1916 roku należał do POW.
Od 11 listopada 1918 roku służył ochotniczo w Wojsku Polskim jako oficer liniowy (w 1919 roku służył jako podporucznik w 22 pułku piechoty). Uczestnik wojny polko-bolszewickiej. 13 czerwca 1920 roku został ranny na rzeką Uż, w rejonie Czarnobyla. Za bohaterską postawę 28 lutego 1921 roku odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy. W 1924 roku jego macierzystą jednostką wojskową był 21 pułk piechoty „Dzieci Warszawy”.