13 stycznia 1930 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Na początku lat 30. był lekarzem powiatowym w Grodzisku Mazowieckim „za zasługi na polu pracy społecznej”.. W 1934 roku, będąc doktorem medycyny, został przeniesiony do kadry zapasowej 2 Szpitala Okręgowego.
W okresie międzywojennym udzielał się również społecznie. Od 1926 roku do 1 lipca 1929 piastował stanowisko Komendanta Okręgu Warszawskiego w Związku Strzeleckim. Od 1932 był prezesem zarządu powiatowego Związku Peowiaków, Związku Rezerwistów oraz Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny.
Ponadto w latach 1931–1932 był Prezesem Rady Powiatowej BBWR na powiat Błoński.
W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do Kwatery Głównej Naczelnego Dowództwa. Zginął, walcząc w szeregach 84 pułku Strzelców Poleskich we wrześniu 1939 w czasie bitwy pod Tomaszówką. Jego żona otrzymała z PCK jego zakrwawioną legitymację i informację o jego śmierci, lecz bez daty dziennej. Podawane są dwie daty jego śmierci: 9 września i 27 września. Został pochowany w mogile zbiorowej w Tomaszówce.