Jan Zawartka (ur. 5 czerwca 1914 w Kaliszu, zm. 26 kwietnia 1976 w Warszawie) – polski lekarz, chirurg, doktor habilitowany nauk medycznych (1967), nauczyciel akademicki, autor licznych prac naukowych.
Życiorys W 1938 uzyskał dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Wysiedlony wraz z całą rodziną w czasie okupacji niemieckiej do Generalnego Gubernatorstwa został zatrudniony w szpitalu powiatowym w Łowiczu. Po odbyciu w latach 1944–1946 służby wojskowej w Ludowym Wojsku Polskim został zdemobilizowany i podjął pracę w I Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Wrocławskiego jako starszy asystent, gdzie pod kierunkiem prof. Kazimierza Czyżewskiego brał udział w badaniach naukowych.
W 1951 r. został przeniesiony do III Kliniki Chirurgicznej Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1955 r. przebywał na rocznym oddelegowaniu w Klinice Chirurgii Dziecięcej w Warszawie, gdzie szkolił się pod kierunkiem profesora Jana Kossakowskiego, po czym objął stanowisko adiunkta w Klinice Chirurgii Dziecięcej AM we Wrocławiu. W 1958 r. uzyskał II stopień specjalizacji w zakresie chirurgii dziecięcej, a w 1961 r. zdobył stopień doktora medycyny na podstawie pracy „Splenektomia u dzieci w oparciu o materiał własny”.