W tym samym roku został kierownikiem Kliniki Chirurgii Dziecięcej we Wrocławiu oraz specjalistą wojewódzkim w tym zakresie. W 1964 r. został ordynatorem oddziału chirurgii dziecięcej Miejskiego Specjalistycznego Szpitala we Wrocławiu, pełniąc nadal obowiązki konsultanta ds. chirurgii dziecięcej i organizując pion chirurgii dziecięcej w województwie wrocławskim. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1967 r. na Wydziale Lekarskim AM w Lublinie na podstawie pracy „Rola szpiku kostnego i śledziony w pancytopenii towarzyszącej zespołowi nadciśnienia w zlewisku żyły wrotnej u dzieci”.
W 1972 r. wyraził zgodę na przeniesienie służbowe z Wrocławia na stanowisko kierownika klinicznego Oddziału Chirurgii Dziecięcej oraz konsultanta wojewódzkiego ds. chirurgii dziecięcej w Kielcach. Wraz z nim do Kielc przeniosła się jego żona Maria Micewicz-Zawartka, obejmując stanowisko ordynatora Oddziału Wewnętrznego Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego w Kielcach oraz konsultanta wojewódzkiego ds. pediatrii.