Jan Jordan Piotr Ostrowski-Naumoff (ur. 26 kwietnia 1901 w Paryżu, Francja, zm. 10 grudnia 1986 w Yorkshire, Wielka Brytania) – polski prakseolog, filozof, krytyk teatralny.
Życiorys W 1930 ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, równolegle studiował na Politechnice Warszawskiej, podczas studiów należał do korporacji akademickiej K! Unia. Po zakończeniu nauki pracował jako tłumacz oraz krytyk teatralny i specjalista w zakresie estetyki sztuk widowiskowych, jego felietony dotyczące tańca klasycznego ukazywały się do 1939 w prasie kulturalnej (część pod pseudonimem Jon). Po wybuchu II wojny światowej opuścił Polskę, od 1949 mieszkał w Londynie. Na emigracji kontynuował pracę krytyka i publicysty, jego felietony ukazywały się m.in. na łamach „Pamiętnika Literackiego”, „Oficyny Poetów”, „Orła Białego”. W 1961 uzyskał stopień magistra na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie i został tam wykładowcą, w 1971 obronił doktorat. Od 1970 był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, zasiadał w Komisji Historyczno-Filozoficznej. Poświęcił się pracy naukowej w zakresie prakseologii, filozofii techniki i cybernetyki oraz historii teatru polskiego na emigracji, w 1982 przedstawił na PUNO pracę habilitacyjną.