Michaił Iwanowicz Wasiljew-Jużyn (ros. Михаил Иванович Васильев-Южин, ur. 10 listopada 1876 w Piatigorsku, zm. 8 listopada 1937 w Moskwie) – radziecki działacz państwowy i partyjny.
Życiorys W 1895 podjął studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Moskiewskiego, które w 1901 ukończył, podczas studiów w 1896 został aresztowany i zwolniony, w 1898 wstąpił do SDPRR, w 1899 został ponownie aresztowany i następnie zesłany. W 1903 został nauczycielem w bakijskiej szkole realnej, później na krótko wyemigrował do Szwajcarii. Brał udział w rewolucji 1905-1907. W 1905 został skierowany przez Lenina do pancernika Potiomkin, jednak gdy przybył do Odessy, powstanie na tym pancerniku było już zdławione. 7 grudnia 1905 został aresztowany i 26 marca 1906 skazany na 3 lata zesłania na Syberię, jednak karę zamieniono mu na zesłanie za granicę, mimo to już w czerwcu 1906 wrócił do Rosji. Był członkiem Moskiewskiego Komitetu SDPRR i Prezydium Moskiewskiej Rady Delegatów Robotniczych, w której odgrywał kierowniczą rolę, a 1906-1917 prowadził pracę partyjną w Baku, Petersburgu i Saratowie, 18 kwietnia 1907 został aresztowany, ale udało mu się uciec.