Publikacja ta wydana w Hamburgu w 1989 r. zyskała uznanie niemieckich i polskich germanistów i do dziś jest ceniona i często cytowana. Pionierskie przypisanie właściwościom walencyjnym atrybutów ‘statyczny’ i ‘dynamiczny’ w bardzo konkretny i adekwatny sposób przedstawia specyfikę tego zjawiska i otwiera językoznawstwo na nowy kierunek badań.

Od 1990 r. był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Łódzkiego, a od postanowienia z 18 listopada 2002 r. profesorem tytularnym nauk humanistycznych. 10 grudnia 2002 otrzymał nominację profesorską z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego.

1 kwietnia 2007 r. został mianowany profesorem zwyczajnym. W latach 1990–1993 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Filologicznego UŁ. Od 1993 do przejścia na emeryturę w 2016 r. był kierownikiem Katedry Językoznawstwa Niemieckiego i Stosowanego, a od 2000 r.