Bitwa nad Brandywine – starcie zbrojne mające miejsce 11 września 1777 nad rzeką Brandywine w trakcie kampanii filadelfijskiej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych zakończone zwycięstwem armii brytyjskiej Williama Howe’a nad oddziałami regularnymi i milicją Jerzego Waszyngtona. Konsekwencją porażki było zajęcie 26 września przez armię brytyjską Filadelfii.
Wprowadzenie 25 sierpnia 1777 roku generał William Howe wylądował z 13 tysiącami żołnierzy w Head of Elk i rozpoczął marsz na rebeliancką stolicę w Filadelfii. Siły Armii Kontynentalnej pod dowództwem Jerzego Waszyngtona zajęły pozycje wzdłuż rzeki Brandywine, mniej więcej w pół drogi między Head of Elk i stolicą. Waszyngton miał na podorędziu 8000 regularnego wojska oraz 3000 milicji, lecz musiał rozproszyć siły, by obstawić liczne brody i przeprawy. Lewa flanka, na Pyle’s Crossing, została obsadzona przez milicję pod generałem Johnem Armstrongiem, centrum na Chadd’s Ford przez gen. Nathanaela Greene’a, podczas gdy gen. John Sullivan, mający pod sobą dywizje generałów Adama Stephena oraz Williama Alexandra, zajął brody Brington’s Ford i Painter’s Ford na prawej flance.