lokatą w korpusie oficerów artylerii. W czerwcu 1939 został I oficerem sztabu Inspektora Obrony Powietrznej Państwa.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był zastępcą szefa sztabu Naczelnego Dowódcy Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej. Przez Rumunię przedostał się do Francji. Od stycznia do czerwca 1940 pełnił służbę w Komisji Regulaminowej w Paryżu. Następnie był dowódcą 1 pułku artylerii ciężkiej. 20 marca 1943 Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 kwietnia 1943 komendantem Kursu Wyższej Szkoły Wojennej, działającej w Wielkiej Brytanii. 10 kwietnia 1943 zdał dowództwo pułku swojemu następcy, ppłk. Adamowi Riedlowi. Od września 1944 był dowódcą artylerii dywizyjnej 5 Kresowej Dywizji Piechoty9 kwietnia 1945: .
Wódz naczelny Władysław Anders mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964 w korpusie generałów.
Zmarł 3 czerwca 1971 w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury.
19 października 1915 ożenił się z Heleną Gunderin, z którą miał syna Pawła (ur. 26 września 1921). Według zapisów w „Rocznym uzupełnieniu listy kwalifikacyjnej za rok 1932” rozwiódł się z żoną, która ponownie wyszła za mąż. Syn pozostał przy matce, a Marian Korewo „przyczyniał się dobrowolnie do utrzymania dziecka”.