Renata Grzegorczykowa (ur. 19 czerwca 1931 w Pruszkowie) – polska językoznawczyni, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim, z którym związała się zawodowo od 1956, początkowo pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego w Pracowni Leksykologicznej przy Katedrze Języka Polskiego, a następnie w Instytucie Języka Polskiego Wydziału Polonistyki. W 1964 uzyskała doktorat na podstawie książki Czasowniki odimienne we współczesnym języku polskim. W 1974 habilitowała się na podstawie książki Funkcje semantyczne i składniowe polskich przysłówków. W latach 1976–1979 pełniła funkcję wicedyrektora w Instytucie Języka Polskiego Wydziału Polonistyki UW, a od 1981 do 1984 dyrektora tego Instytutu. W 1983 została profesorem nadzwyczajnym. W latach 1982–2001 kierowała Zakładem Budowy Gramatycznej Współczesnego Języka Polskiego na UW. Tytuł profesora zwyczajnego otrzymała w 1995. W latach 1997–1999 kierowała międzynarodowym projektem badawczym „Porównawcza semantyka leksykalna”, realizowanym na Uniwersytecie Warszawskim we współpracy z językoznawcami z uniwersytetów w Pradze, Moskwie, Kijowie, Sztokholmie.