Życiorys Córka Jana Teofila i Wandy Jadwigi z domu Dzięciołowskiej. W młodości, w czasie studiów na Uniwersytecie Warszawskim, działała w organizacjach ideowych młodzieży akademickiej. Należała do Organizacji Młodzieży Narodowej Szkół Wyższych, gdzie w 1922 roku była członkinią zarządu. Od 1923 roku należała do tajnego Związku Młodzieży Polskiej „Zet” (złożyła przyrzeczenie jako siostra zetowa 6 lutego 1923 roku).
W 1926 roku ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskała stopień doktora nauk medycznych. Pracowała jako lekarka.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego otrzymała Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowy Medal za Długoletnią Służbę oraz w 1939 roku Srebrny Krzyż Zasługi „za zasługi w służbie państwowej”.
W czasie II wojny światowej, podczas kampanii wrześniowej, była wolontariuszką w Szefostwie Sanitarnym Armii „Warszawa”. Za bohaterską postawę został jej nadany Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, na podstawie rozkazu Dowódcy Armii „Warszawa” gen. dyw. Juliusza Rómmla z 23 września 1939 roku, a nadanie to zostało potwierdzone Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej na Uchodźctwie Ryszarda Kaczorowskiego z 15 sierpnia 1989 roku.