Ponadto w październiku 1939 roku przyznano jej Złoty Krzyż Zasługi.
W późniejszym czasie wstąpiła do Armii Krajowej (numer legitymacji AK: 2840). W okresie powstania warszawskiego pracowała jako lekarka w Szpitalu Ujazdowskim, w punkcie sanitarnym przy ul. Jasnej 10, a następnie w szpitalu polowym przy ul. Chmielnej 26 – w oddziale „Bakcyl” (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej), a ponadto była komendantką Szpitala PCK przy ul. Smolnej. Po zakończeniu walk opuściła Warszawę razem z rannymi powstańcami.
Życie prywatne Miała starszego brata Stefana, który zginął w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, a także siostrę Zofię.
W dwudziestoleciu międzywojennym mieszkała w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 31 (w 1923 roku), przy ul. Hortensja 4 (w 1925 roku) i przy ul. Marszałkowskiej 95 (w 1933 roku).
Nie założyła rodziny.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 14160 – 23 września 1939 (potwierdzenie: 15 sierpnia 1989 L.dz.