mały|Grób Stanisława Niewiadomskiego na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Niewiadomski (ur. w Odessie, zm. 9 czerwca 1966) – polski inżynier, specjalista w zakresie maszynoznawstwa chemicznego, profesor Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej i wykładowca w Szkole im Wawelberga i Rotwanda, podczas okupacji wykładowca na tajnych kompletach organizowanych przez wydziały chemiczne UW i PW, autor skryptów i podręczników akademickich. Konstruktor urządzeń, maszyn i aparatów oraz autor ekspertyz dla przemysłu.
Dzieciństwo i młodość Urodzony 31 marca 1895 w polskiej rodzinie w Odessie, syn Józefa (1863−1931) i Antoniny z Kosińskich (1871−1922). Jego ojciec, w poszukiwaniu pracy przeniósł się tam z Łodzi obejmując posadę majstra w odlewni, a z czasem założył rodzinę i dorobił się własnej odlewni żeliwa. Po ukończeniu w 1914 szkoły realnej w Odessie wysłany przez rodziców na studia na Wydziale Mechanicznym Instytutu Politechnicznego w Warszawie. Po ewakuacji tej uczelni kontynuował studia politechniczne w Moskwie i Kijowie. Po aresztowaniach wśród polskich studentów Politechniki Kijowskiej, w 1919 przedostał się przez Rumunię do Polski. W 1920 zgłosił się ochotniczo do wojska, ze względu na stan zdrowia został przydzielony do jednostki oświatowej lotnictwa.