Po wojnie wznowił studia na Politechnice Warszawskiej utrzymując się z pracy w Kreślarni Ministerstwa Spraw Wojskowych. Dyplom inżyniera mechanika uzyskał w 1926.
Kariera zawodowa 1922–1939 1 grudnia 1922 został młodszym asystentem w Zakładzie Maszynoznawstwa Ogólnego i Chemicznego na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej wiążąc się z tą uczelnią na cały okres pracy zawodowej. W 1926, po uzyskaniu dyplomu inżynierskiego został starszym asystentem a w 1936 adiunktem w tymże zakładzie. Jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej odbywał w latach 1929-1932 praktyki w zakładach przemysłowych w kraju i za granicą. Od roku 1934 prowadził wykłady z mechaniki technicznej na Wydziale Chemicznym PW. W 1937 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy naukowej..
Równolegle do pracy na Politechnice, od roku 1927 objął wykłady z maszynoznawstwa i silników cieplnych na wydziałach mechanicznym i elektrycznym Szkoły im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Na obu uczelniach opracowywał wydawane przez organizacje studenckie skrypty do swoich wykładów i ćwiczeń.