Fakt pozostawania tak długo poza granicami murów miejskich miał istotne znaczenie dla zakonników z Santo Stefano, ponieważ wokół ich klasztoru wyrosła nowa osada, Santo Stefano, uzależniona od niego. Istnieje wiele dokumentów, świadczących o szybkim i nieustannym rozwoju klasztoru Santo Stefano, który dzięki darowiznom oraz transakcjom kupna-sprzedaży poszerzał systematycznie obszar swoich wpływów. Zależne od niego były liczne instytucje religijne. Klasztor gościł w swych murach papieża Innocentego II. Prawdopodobnie w 1130 roku papież przejeżdżał tędy w drodze do Francji, gdzie schronił się w czasie prześladowań za panowania antypapieża Anakleta II. 20 marca 1133 roku, w następstwie misji dyplomatycznej Bernarda z Clairvaux z poprzedniego roku ogłosił Genuę metropolią nadając Syrusowi II godność arcybiskupa. Apsyda, która niemal cudem uniknęła bombardowań w czasie II wojny światowej, stanowi najbardziej wysublimowany przykład architektury romańskiej w Genui. Pochodzi ona, według różnych dokumentów, z X lub XI wieku. Wraz z zachowaną dzwonnicą mogła służyć jako podpora prezbiterium. Być może kościół miał dwie dzwonnice, ale fakt pozostaje tylko w sferze hipotez.