Najbardziej charakterystycznym elementem jego architektury jest XIII-wieczna fasada w biało-czarne pasy oraz długi, arkadowy pasaż w stylu gotyckim biegnący wzdłuż ulicy XX Settembre, poniżej placu, przy którym wznosi się na kościół. Ceglane, ośmiokątne sklepienie pod kopułą przekrywające prezbiterium datowane jest na 1306 rok, zgodnie z napisem na tablicy pamiątkowej, przechowywanej w kościele; w tym samym okresie ukończono również ceglaną wieżę. Kościół najprawdopodobniej od początku miał jedną nawę. Po jej prawej stronie zbudowano w XVII wieku rząd licznych kaplic, które zostały później wyburzone podczas prac przy przebijaniu ulicy XX Settembre. Rozbiórka klasztoru, do którego doszło w pierwszej połowie XIV wieku oraz zaraza z 1349 roku przerzedziły szeregi zakonników. Już w XV wieku w położonej przy kościele osadzie Santo Stefano mieszkała duża kolonia Niemców, sprowadzonych tu w związku z rozwojem przemysłu włókienniczego w Genui. Niektórzy z nich otrzymali również przywilej pochówku w kościele, w którym nabyli patronat nad kaplicą poświęconą św. Franciszce Rzymiance.