mały|Ilustracja do eposu o Hajawacie z 1865 Pieśń o Hajawacie (The Song of Hiawatha) – epos amerykańskiego poety romantycznego Henry’ego Wadswortha Longfellowa, będący opracowaniem legend rdzennych mieszkańców Ameryki. Sam poeta uważał swoje dzieło za indiańską Eddę. Poemat opiera się na relacjach etnograficznych misjonarza Johna Heckeweldera. Poeta wykorzystał również twórczość Jane Johnston Schoolcraft.
Charakterystyka ogólna mały|Wojownik indiański na polowaniu mały|Hiawatha odkrywa pismo obrazkowe mały|Henry Wadsworth Longfellow w 1854, w czasie pracy nad Pieśnią o Hajawacie Utwór składa się z Wprowadzenia (Introduction) i dwudziestu dwóch pieśni. I. The Peace-Pipe II. The Four Winds III. Hiawatha’s Childhood IV. Hiawatha and Mudjekeewis V. Hiawatha’s Fasting VI. Hiawatha’s Friends VII. Hiawatha’s Sailing VIII. Hiawatha’s Fishing IX. Hiawatha and the Pearl Feather X. Hiawatha’s Wooing XI. Hiawatha’s Wedding-Feast XII. The Son of the Evening Star XIII. Blessing the Cornfields XIV. Picture-Writing XV. Hiawatha’s Lamentation XVI. Pau-Puk-Keewis XVII. The Hunting of Pau-Puk-Keewis XVIII. The Death of Kwasind XIX. The Ghosts XX. The Famine XXI. The White Man’s Foot XXII.