Witos podał także, że inż. Vetulani jako kierownik tarnowskiej ekspozytury przyczynił się do odbudowy kościoła Matki Bożej Pocieszenia w Wierzchosławicach po zniszczeniach z I wojny. thumb|150px|Grób Franciszka Vetulaniego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Franciszek Vetulani był dyrektorem Departamentu Rolnictwa i Melioracji w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych. Publikował prace na temat reformy rolnej.

Zmarł 11 grudnia 1921 w Warszawie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w WarszawieW kwaterze 218, rząd 3, numer 27..

Rodzina Jego żoną była Katarzyna z domu Ipohorska-Lenkiewicz herbu Kotwicz (ur. 18 stycznia 1868 w Samborze, zm. 15 września 1915 w Zakopanem), córka starosty samborskiego, szambelana cesarskiego Inocentego Panteleona Ipohorskiego-Lenkiewicza i Ludwiki z domu Bobrownickiej, od 1871 pasierbica Karola Kaczkowskiego, z wykształcenia nauczycielka, zajmowała się domem.

Ich dziećmi byli: Stanisław (1892–1966), nauczyciel w liceum w Bielsku-Białej, Zofia (1893–1981), urzędniczka Ministerstwa Spraw Wewnętrznych II RP i administracji terenowej PRL, Maria (1898–1944), uczestniczka walk o niepodległość Polski, Cecylia (1908–1980), historyczka sztuki.