Następnie wykonywał badania dotyczące magnetyzmu ziemskiego, kierując magnetyczną grupą rejestracyjną.
W październiku 1950 został przeniesiony do Przedsiębiorstwa Poszukiwań Geofizycznych w Warszawie, gdzie w latach 1951–1953 kierował grupą magnetyczną. Grupa ta wykonywała zdjęcia magnetyczne okolic Nysy – Głuchołazów oraz pasa puszcz wzdłuż wschodniej granicy Polski, od Włodawy do Suwałk.
W sierpniu 1953 został ponownie przeniesiony służbowo do Instytutu Geologicznego, do Zakładu Geofizyki. W kwietniu 1954 objął kierownictwo tego Zakładu. W tym też roku został mianowany adiunktem w Instytucie Geologicznym. Zakładem kierował do kwietnia 1972. Od 1957 do 1973 sprawował jednocześnie obowiązki redaktora Działu Geofizyki w „Przeglądzie Geologicznym”. W 1968 otrzymał stopień doktora nauk przyrodniczych za pracę Obraz grawimetryczny Polski w świetle analizy ciężarów objętościowych skał.