Teatr Niewidzialnych Dzieci – powieść dla młodzieży Marcina Szczygielskiego wydana przez Instytut Wydawniczy Latarnik w 2016 r.
Fabuła Część I, Młody Las – Rok 1981. Dziesięcioletni Michał od trzeciego roku życia mieszka w domach dziecka na Śląsku. Jego rodzice zginęli w wypadku, a babcia, która opiekowała się później chłopcem, zmarła. Michał początkowo mieszkał w Domu Małego Dziecka w Rybniku, a gdy skończył siedem lat, został przeniesiony do Domu Dziecka „Młody Las” w Siemianowicach Śląskich. Wrażliwy chłopiec wydaje się dość dobrze przystosowany się życia w placówkach opiekuńczych – barwnie i z humorem opowiada o rządzących nimi regułach – ale jednocześnie jest zamknięty w sobie i wystrzega się ze wszystkich sił jakiegokolwiek emocjonalnego zaangażowania w relacjach z opiekunami i innymi wychowankami. Dwie najbliższe mu osoby w „Młodym Lesie” to wychowawczyni Jola i kolega z grupy, Kiwaczek. Michał świadomie pozwala sobie na bliższe relacje z nimi, bo uważa te kontakty za „bezpieczne”: wychowawczyni jest niezwykle otyła (nikt nie zaproponuje jej lepszej pracy, bo ludzie niezbyt lubią grube osoby), a kolega opóźniony w rozwoju (pewnie zostanie w »Młodym Lesie« dłużej, niż ja).