Powstaje spektakl Solidarność Niewidzialnych, czyli zwycięstwo, a jego premiera zostaje wyznaczona na 13 grudnia 1981 r. Rankiem tego dnia dzieci budzą się w „Dębowym Lesie” same – okazuje się, że ich opiekunka zniknęła w nocy, prawdopodobnie została aresztowana. Z telewizji dowiadują się, że w Polsce został wprowadzony stan wojenny. Dzieciom trudno jest pojąć, co właściwie oznacza ten komunikat, ale jasnym się staje, że muszą odwołać premierę. Sylwia jednak nie daje za wygraną i postanawia, że spektakl zostanie wystawiony kilka dni później na lubelskim placu Po Farze. Wychowankowie wyruszają z dekoracjami, kostiumami i rekwizytami do miasta, instalują scenę i rozpoczynają przedstawienie. Jednak efekt jaki wywołuje spektakl okazuje się zupełnie inny, niż spodziewali się młodzi twórcy „Teatru Niewidzialnych Dzieci” i na zawsze zmienia ich losy.
Przesłanie Obraz życia młodych wychowanków domów dziecka w powieści staje się paralelą życia obywateli naszego kraju w epoce PRL-u.