mięsień najdłuższy lędźwi (łac. musculus longissimus lumborum) mięsień najdłuższy klatki piersiowej (łac. musculus longissimus thoracis) mięsień najdłuższy szyi (łac. musculus longissimus cervicis) mięsień najdłuższy kręgu szczytowego (łac. musculus longissimus atlantis) mięsień najdłuższy głowy (łac. musculus longissimus capitis)
Dwa pierwsze z wymienionych fragmentów określa się łącznie jako mięsień najdłuższy grzbietu (łac. musculus longissimus dorsi) i biegną przyśrodkowo do mięśnia biodrowo-żebrowego. Mięsień najdłuższy szyi rozpościera się pomiędzy wyrostkami poprzecznymi kręgów piersiowych a wyrostkami poprzecznymi 3 do 5 ostatnich kręgów szyjnych. Ostatnie dwa fragmenty są zróżnicowane u poszczególnych gatunków.
Przegląd Parzystokopytne Świnia domowa ma mięsień najdłuższy klatki piersiowej wydłużony, o pęczkach kręgowych dochodzących do wyrostków poprzecznych czterech ostatnich kręgów szyjnych, a pęczkach bocznych żebrowych dochodzących do wszystkich żeber oraz ostatniego kręgu szyjnego. Mięsień najdłuższy szyi ma bardzo szeroki, m. najdłuższy kręgu szczytowego zredukowany do słabego pasemka, a m. najdłuższy głowy silny.