Ludwik Weber von Ehrenzweig (też: Ludwik Weeber, ur. 1837 w Podhajcach – zm. po 1928Józef Białynia-Chołodecki nie znał i nie podał daty śmierci Ehrenzweiga w swoim zestawieniu zmarłych powstańców, wydaje się, że Ehrenzweig żył w momencie publikowania tej pozycji, zob.: Józef Białynia Chołodecki, Cmentarzyska i groby naszych bohaterów z lat 1794-1864 na terenie wschodniej Małopolski, Lwów 1928 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, publicysta.
Życiorys Pochodził ze spolszczonej rodziny austriackich urzędników w Galicji. Był synem Adolfa Weber von Ehrenzweiga (1805-1880) – podchorążego w 6 pułku ułanów warszawskich w czasie powstania listopadowego, następnie urzędnika w Namiestnictwie we LwowieGenealogia. Studia i materiały historyczne. 1991, t. 1.. Jego rodzina pochodziła z Tarnowa, gdzie w roku 1812 nadano szlachectwo galicyjskie jego dziadkowi – Wincentemu (dyrektorowi kancelarii Wyższego Sądu Krajowego we LwowieK.K. Landrechte in Lemberg, in: Konigreiche Galizien u. Lodomerien fur das Jahr 1843, s. 192, radcy sądu apelacyjnego we Lwowie)Weber von Ehrenzweig (wraz z opisem i ryc. herbu) w: Sławomir Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918, Warszawa 1999, s. 269..