Ukończył jak jego ojciec Uniwersytet Lwowski. Zaciągnął się do powstania. Walczył w oddziale Apolinarego Kurowskiego pod Miechowem, następnie w stopniu porucznika był adiutantem gen. Dionizego Czachowskiego, m.in. pod Stefankowiem, Borią, Ostrowcem i Rzeczniowem, pod Potokiem, Jedlanką, Banachami, następnie w oddziale Antoniego Jeziorańskiego (pod Kobylanką), podpułkownika Karola Krysińskiego (pod Białą, Sajówką, Domaszewem), a po rozbiciu oddziału Krysińskiego w oddziale płk. Ćwieka i Marcina Borelowskiego (pod Chełmem, Iłżą, Kowalami, Wirem, Puławami, Hutą Ireną, Biłgorajem, Szwajcarami, Momotami, Krasnobrodem i in.). Łącznie brał udział w ponad dwudziestu bitwach i potyczkachEdward Webersfeld, Sprzed 35 lat. Wspomnienie z roku 1863, „Słowo” 1898, nr 1, s. 19-20.. Swoje wspomnienia z powstania publikował w prasie lwowskiej (w Kurierze Lwowskim). Był członkiem lwowskiego Stowarzyszenia Weteranów Powstania roku 1863/1864. Wraz z Józefem Białynią-Chołodeckim i Edwardem Webersfeldem organizował pomoc materialną dla lwowskich kombatantów. Był (do emerytury) urzędnikiem Magistratu miasta Lwowa.