Opis konstrukcji Lufa została wykonana z rury kotłowej o średnicy ok. 80 mm. Zamek i zmodyfikowane pociski zostały zaadaptowane z moździerza inżynierów Kręglewskich. Ładunek miotający stanowił czarny proch w łusce broni myśliwskiej kalibru 12, odpalanej za pomocą iglicy napinanej sprężyną. Lufa wraz z komorą nabojową miała długość ok. 120 cm, do jej tylnej części był przymocowany zamek z ładunkiem miotającym i urządzeniem iglicznym. Ekstrakcja łuski była ręczna – za pomocą szczypiec. W rejonie komory nabojowej lufa była wzmocniona tuleją zewnętrzną.
Pociski o wadze około 1,2 kilograma były zapalające, złożone z cylindrycznego pojemnika z paliwem, w którym przez tylny zakręcany otwór umieszczano przed oddaniem strzału fiolkę z kwasem siarkowym, ulegającą rozbiciu przy trafieniu. W stożkowej przedniej części pocisku był pojemnik z chloranem potasu z domieszką cukru, pełniący rolę zapalnika uderzeniowego. W tylnej części pocisk miał brzechwy i pierścień stabilizujący.
Granatnik nie miał podstawy, a jedynie kolbę z poduszką filcową do strzelania z ramienia;