Mężczyzna, który miał powodzenie u kobiet, nosił wiele takich opasek, gdyż otrzymywał je na dowód sympatii od zainteresowanych nim dziewcząt.
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety nosili wełniane serdaki (pieptar), zwykle haftowane i ozdabiane barwnymi frędzlami z przodu. Pieptar często wykonany był z owczej skóry wyprawionej na biały kolor, oblamowany na brzegach czarną oprymą. Pasterze zaś nosili futrzane peleryny (kimir) zarzucane na ramiona futrem na zewnątrz, gdy było zimno, a do środka, gdy padał deszcz. W ochronie przed deszczem nosili kurtki z dużymi prostokątnymi kapturami. Stroju dopełniał szeroki, skórzany pas oraz wełniana, prostokątna sakwa na sznurku lub taśmie, barwna, pasiasta lub jednobarwna. Kapelusz z filcu o szerokim i płaskim rondzie czasem ozdabiany bywał naturalnymi kwiatami. Zimą nosili futrzane czapki w kształcie stożka lub walca.