Hadrian Osmołowski (właśc. Piotr Osmołowski; wł. Adriano Osmolowski; herbu Bończa; ur. 13 grudnia 1838 w Antonówce, obecnie Białoruś, zm. 9 kwietnia 1924 w Lonigo, we Włoszech) – polski prezbiter, bernardyn, misjonarz, gwardian klasztoru bernardynów w Gemonie del Friuli oraz czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego.

Życiorys Lata młodości Pochodził z Kresów Wschodnich, wywodząc się z zubożałej szlachty jako syn Daniela, zawodowego oficera armii rosyjskiej, który doszedł do stopnia pułkownika i Anny z domu Niedźwiedzkiej. Wkrótce po urodzeniu został ochrzczony w rodzinnej miejscowości, w kaplicy dworskiej, otrzymując imię Piotr. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu rodzinnym, a następnie uczęszczał do gimnazjum w pobliskim Czerykowie, kończąc je z wynikiem bardzo dobrym. Wychowany w atmosferze religijnej i patriotycznej zetknął się z bernardynami, którzy mieli w tym rejonie trzy klasztory: w Mohylewie, Mścisławiu i Orszy.