1, 1876; Hadrian Osmołowski: Skarb duchowny, czyli zbiór pism najcelniejszych katolickich autorów, z łacińskiego i włoskiego tłumaczonych dla użytku zakonnic.

Zachowały się również trzy listy o. Hadriana Osmołowskiego: z 26 kwietnia 1873 pisany z miejscowości Latakia (Syria) do prowincjała galicyjskiego p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP (Archiwum Prowincji Bernardynów w Krakowie); z 2 marca 1913 do sióstr Bernardynek w Krakowie (Archiwum sióstr Bernardynek w Krakowie); z 26 maja 1922 pisany z Lonigo (Włochy) do sióstr Bernardynek w Krakowie (Archiwum Prowincji Bernardynów w Krakowie).

Proces beatyfikacyjny Przekonana o jego świątobliwym życiu wenecka prowincja pw. św. Antoniego z Padwy poczyniła starania w celu wyniesienia go na ołtarze. Wstępne przygotowania do procesu beatyfikacyjnego rozpoczęto w 1963. Centrala wicepostulacji powstała przy klasztorze San Francesco della Vigna w Wenecji. Z inicjatywy Konwentu św. Daniela w Lonigo 30 lipca 1970 rozpoczął się w kurii biskupiej diecezji Vicenza, w obecności tamtejszego ordynariusza bp. Carlo Zinato, proces informacyjny. Odtąd przysługiwał mu tytuł sługi Bożego. 10 lipca 1974 zakończył się proces na szczeblu diecezjalnym, w kaplicy Kolegium Serafickiego w Lonigo, w obecności bp. Arnolda Onisto.