Był jednocześnie propagatorem i zwolennikiem kultu Eucharystii. Podczas jej sprawowania odnosiło się wrażenie, że był wyobcowany, a twarz jego jakby promieniała z zachwytu, wpadając w ekstazę. Widziano go często zatopionego w adoracji Najświętszego Sakramentu. Ponadto pielęgnował nabożeństwo Męki Pańskiej. Kilka razy w ciągu dnia odprawiał Drogę Krzyżową. Był wielkim czcicielem kultu Matki Bożej, odprawiając w ciągu dnia kilkakrotnie różaniec lub koronkę seraficką. Cenił również swojego zakonnego patrona św. Antoniego z Padwy. Odwiedzał biednych, chorych i opuszczonych, spiesząc im z samarytańską posługą. W testamencie duchowym napisał m.in.:
Publikacje oraz działalność pisarska Opublikował kilka pozycji książkowych o tematyce ascetycznej: Św. Alfons Liguori (w przekładzie z włoskiego o. Adryan Osmołowski): Przygotowanie się do śmierci, czyli Rozmyślania nad odwiecznemi prawdami: użyteczne tak świeckim, jako i duchownym. Kraków. Nakładem Księgarni Gebethnera i Spółki, Wyd. 1, 1876; Adryan Osmołowski: O zacności i piękności panieństwa: wyjątki z dzieł Ojców Świętych i katolickich pisarzy. Kraków. Nakładem Księgarni Gebethnera i Spółki, Wyd.