był członkiem powstałej w 1912 VII Drużyny Strzeleckiej w Sanoku, w strukturze której był komendantem, wiceprezesem, dowódcą plutonu oraz tymczasowo dowódcą pod nieobecność Z. TomaszewskiegoAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 473.; działał także na rzecz Sanockiej Chorągwi Drużyn Bartoszowych będąc wyznaczony z KM AP do prowadzenia zajęć wojskowych i instruktorem w szkole podoficerskiej, a w 1911 został członkiem Komitetu Mężów Zaufania DB w SanokuAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 476–478..
Po ukończonych studiach prawniczych uchwałą z 1910 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Od ok. 1911 był praktykantem konceptowym w c. k. dyrekcji okręgu skarbowego w Sanoku. Od ok. 1912 był auskultantem przy C.K. Sądzie Obwodowym w Sanoku (w 1913 analogicznie Z. Tomaszewski, B. Praszałowicz oraz Bolesław Mozołowski i Michał Drwięga).