W rezerwie piechoty C.K. Armii został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1909, potem awansowany na stopień chorążego z dniem 1 stycznia 1909, a następnie na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1912. Był przydzielony do 45 pułku piechoty, stacjonującego w Sanoku. Oficerem rezerwy z przydziałem do tej jednostki pozostawał także podczas I wojny światowej około 1916.
U kresu wojny, po przejęciu władzy w Sanoku przez Polaków 1 listopada 1918 w stopniu porucznika został organizatorem i dowódcą żandarmerii w mieścieWojciech Sołtys, Pierwsze miesiące wolności. Życie gospodarcze społeczne i polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 506.. W połowie listopada 1918 w stopniu podporucznika był komendantem powiatowym w Sanoku. W 1919 udzielał się przy działalności zarządu powiatowego Związku Inwalidów Wojennych RP w Sanoku.