Po klęsce Wojska Polskiego w kampanii wrześniowej 1939 roku na anektowanym przez Związek Radziecki terytorium przedwojennej Polski znalazło się w sumie ok. 230 tys. oficerów i żołnierzy Wojska Polskiego oraz funkcjonariuszy Policji Państwowej. Większość z nich została wywieziona do obozów pracy przymusowej ulokowanych na Syberii, a ok. 24 tys. skierowano do podobnych obozów, zlokalizowanych na Ukrainie i Białorusi. Następną grupę, ok. 42 tys. (głównie szeregowców i oficerów niższego stopnia), zwolniono, natomiast podobną liczbę jeńców (około 42,5 tys.) przekazano III Rzeszy w ramach wymiany międzysojuszniczej. Z ogólnej sumy jeńców polskich wyselekcjonowano ok. 22 tys. oficerów, których osadzono w obozach jenieckich. Większość przetrzymywanych w obozach internowania oficerów zostało zamordowanych w okresie od kwietnia do maja 1940 roku.