Wykonane z marmuru dzieło przedstawia dwóch mężczyzn, umieszczonych jeden nad drugim, ale bez ukazania typowego starcia dobra ze złem, na co mógłby wskazywać tytuł rzeźby. Podczas pobytu w Paryżu Barnard poznał Ednę Monroe, mieszkankę Bostonu, którą poślubił przed powrotem do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie Barnardowie zamieszkali w swoim domu w Washington Heights na Manhattanie. Mieli troje dzieci: Monroe, Barbarę i Vivię.
Powrót do Stanów Zjednoczonych Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Barnard zrealizował rzeźbę w drewnie, Norweski zegar, a także takie dzieła jak: Kamieniarz, Panieństwo i kontrowersyjny Pan, wykonany z brązu, który miał być ustawiony w nowojorskim Central Parku, ale został odrzucony, ponieważ przedstawiał nagą postać. Było to jedno z wielu rozczarowań, jakich wówczas Barnard doznał. Uchodził on za człowieka o silnych zasadach i ideałach, nieskorego do kompromisów. Dodatkowym powodem jego kłopotów stała się w 1896 roku śmierć dotychczasowego mecenasa, Alfreda Corninga Clarka. Choć miał w tym czasie kilka zleceń, które pozwoliły mu na przeżycie, to dopiero zamówienie złożone w 1902 roku przez Josepha Millera Hustona okazało się przełomowe. Dotyczyło ono dekoracji rzeźbiarskiej budynku Pennsylvania State Capitol w Harrisburgu.